Έκαστος εφ’ ω ετάχθη

Δε με νοιάζει τι έγινε ψες στο Καραϊσκάκη. Καθόλου δε με απασχολεί. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η τιμιότητα κέρδισε την απάτη και η καλύτερη ομάδα πέρασε. Ο αθλητισμός νίκησε την τρομοκρατία. Αν η βλακεία είναι αήττητη, τότε η πρόκριση της Ανόρθωσης είναι ότι πιο κοντινό στη νίκη σε βάρος της βλακείας.

Κάποτε περιμέναμε με αγωνία να δούμε ΟΛΕΣ τις ελληνικές ομάδες να αγωνίζονται στην Ευρώπη και μαζί με τους φίλους τους να …ιδρώσουμε κι εμείς από την τηλεόραση για να συμμετέχουμε στην αγωνία και την προσπάθεια. Όμως τα γεγονότα και τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών από στρατευμένους υπαλλήλους του Κόκκαλη και της ΠΑΕ Ολυμπιακός, μας έδειξαν ότι δεν μας θέλουν στο πλευρό τους. Θέλουν να αντιμετωπίζουν όλο τον υπόλοιπο κόσμο με τον ίδιο τρόπο. Θέλουν να απομονώνονται και να θεωρούν όλους όσους δεν συντάσσονται με τον κάφρικο τρόπο με τον οποίο «υπηρετούν» το μαγαζάκι τους, εχθρούς τους. Αφού έτσι θέλετε, καλώς. Γιατί να σας χαλάσουμε το χατίρι;

 

Φέρτε τα μίλια σας…

Θα είναι τεράστιο λάθος να μην αποκτηθεί ο Ίβαντσιτς με ελευθέρα από τη Σάλτσμπουργκ. Πέρα από τα μαθήματα που δίδαξε το ΑΕΚάκι προχτές, ο Αυστριακός πέρασε από πολλά κόσκινα και βγήκε σωστός.

πρόκειται ομολογουμένως για πολύ τεχνίτη ποδοσφαιριστή, με εξαιρετικό σουτ και αίσθηση του γκολ. Βοήθησε πάρα πολύ και διασώθηκε σε μια χρονιά που οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές μας ήταν μέτριοι. Επίσης, έδειξε ότι έχει πραγματικά πάθος για το ποδόσφαιρο, σέβεται αυτό που κάνει και το χέρι που τον ταΐζει. Δεν υπέπεσε σε απειθαρχίες, ούτε έδωσε λαβή σε σχόλια. Ο Ιβ έκλεισε κατάμουτρα την πόρτα, πάνω από μια φορά στον διορισμένο πρωκταθλητή που θέλει να αντικαταστήσει τον πάντα έφηβο -με τη βοήθεια των σκευασμάτων της Σου Λι- Τσόλε. Φαίνεται φοβούνται ότι θα ξαναπέσει σε κώμα και ίσως, κάποτε, μπορεί, η επιτροπή αντιντόπινγκ καταλάβει ότι δεν γίνεται να είσαι ψοφίμι σήμερα και να κάνεις χατ τρικ αύριο. Τέλος πάντων, ίσως να ζητώ πολλά.

Ο Ιβ θα κοστίσει περίπου 2 εκ. Ευρώ. Πόσο εύκολο, ή μάλλον πόσο πιθανό είναι να βρεις άλλον, καλύτερο, σε καλή ποδοσφαιρική ηλικία που να κοστίσει λιγότερο; Ο παίκτης έχει προσαρμοστεί στην Ελλάδα και ξέρει που παίζει. Νομίζω πρέπει να μείνει και να ενισχυθεί και η επίθεσή μας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ με έναν ψηλό δυνατό επιθετικό.

 

Πραγματικές αλλαγές ακόμα να δούμε…

Δίνει λοιπόν ο Τζίγκερ τις μετοχές. Ανοίγει η πόρτα και το 50% του Παναθηναϊκού φεύγει από τον έλεγχο της οικογένειας. Να ρωτήσω κάτι. Τώρα, αυτό που θα έχουμε θα είναι αλλαγές ή απλά συνυπέυθυνους και συγκατηγορούμενους. Διότι αν αυτοί που θα αναλάβουν μαζί με την οικογένεια, δεν αλλάξουν κάποια βασικά πράματα, στα ίδια θα μείνουμε. Ταπεινή μου γνώμη, πρέπει να γίνουν αλλαγές σε τρεις βασικούς τομείς:

α) σχέσεις με Τύπο. Δεν θα ασχολούμαστε με τις κωλοφυλλάδες του Κόκκαλη και άλλες που είναι καθαρά οπαδικές, αλλά με τον σοβαρό Τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό). Αν η ΠΑΕ κρίνει ότι συμπεριφέρονται άδικα και μεροληπτικά, μειώνουν ποδοσφαιριστές και γενικά όλα όσα αποτελούν τον Παναθηναϊκό, να λαμβάνουν μέτρα. Να κόβονται δημοσιογράφοι, να μην δίνεται ενημέρωση εκεί κλπ.

β) σχέσεις με κατεστημένο. Να πάψει ο Παναθηναϊκός να ανέχεται τον κάθε υπάλληλο, φίλο, χειροκροτητή και υπόδουλο του πρωκταθλητή, ή και όποιου άλλου δεν επιτρέπει να παίζεται τίμιο παιχνίδι. Ο γάβρος έσκουξε λίγο στην αρχή για διαιτησία και πήρε -πάλι- τα σφυρίγματά του. Να ζητούν οι δικοί μας εξαιρέσεις διαιτητών, διαγραφές κλπ κλπ. Μηδενική ανοχή.

γ) ποδοσφαιριστές που να μπορούν να δεθούν με την κερκίδα. Έλληνες, κατά κανόνα, νεαρούς και κυρίως από τους δικούς μας. Ο Νίνης, ο Δημούτσος, ο Κάρνεζης, ο Τζόρβας και άλλοι είναι έγκλημα να μην παίζουν και να παίρνει 750 000 γιούρο το χρόνο η φράντζα του Σέριτς. Λίγοι και ποιοτικοί ξένοι.

 

Ανοιχτή επιστολή προς τον κ. Γιάννη Βαρδινογιάννη

Κύριε Γιάννη Βαρδινογιάννη

Μέχρι τώρα, παρά τον (δικαιολογημένο) πόλεμο που γίνεται εναντίον σου, δεν αμφέβαλλα για ένα πράγμα: Την αγάπη σου για τον Παναθηναϊκό. Με στεναχωρεί η στάση σου σε πολλά θέματα και ΣΙΓΟΥΡΑ θα κοιμόμουν πιο ήσυχος αν ένα πρωί παραχωρούσες τις μετοχές τις ΠΑΕ σε κάποιον άλλο. Αλλά επαναλαμβάνω, ποτέ δεν αμφέβαλα για την αγάπη σου για τον σύλλογο.

Θα ήθελα λοιπόν να σου απευθύνω μερικές ερωτήσεις, όχι φυσικά για να μου απαντήσεις, αλλά περισσότερο για να δώσω τροφή για σκέψη στους φίλους της σελίδας μας.

Παρακολουθούμε με απογοήτευση τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της φετινής ομάδας να απομακρύνεται από τον σύλλογο. Ο Ίβανσιτς ήταν δανεικός για 2 χρόνια, τώρα ήρθε η ώρα να δώσεις τα χρήματα για να τον αποκτήσεις, κάτι που εύχομαι τελικά να κάνεις. Αλήθεια, περιμένεις να βρεις καλύτερο παίχτη από τον Ίβανσιτς; Και πως στον Θεο θα φτιάξουμε καλύτερη ομάδα του χρόνου, όταν ξεκινάμε τον προγραμματισμό διώχνοντας τον καλύτερο μας παίχτη; Ή μήπως απλά θέλεις ένα πιο φτηνό ή ένα ακόμα δανεικό στην θέση του Αυστριακού; Άσε που έχει μπει στο κόλπο και ο αιώνιος αντίπαλος, σύμφωνα με κάποιες εφημερίδες…

Παρακολουθούμε επίσης αμέτοχοι, παίχτες που θα μπορούσαμε να αποχτήσουμε, να κάνουν παιχνίδι μόνο με άλλους συλλόγους. Ο Μπασινάς σκέφτεται να επιστρέψει στην Ελλάδα και ούτε καν τον προσεγγίσαμε. Ο Κυργιάκος, το ίδιο. Τώρα θα μου πεις “ο Κυργιάκος και ο Μπασινάς έφυγαν με άσχημο τρόπο από την ομάδα.” Σωστό… Ποιος όμως είναι υπεύθυνος για αυτό; Ανέλαβε την ευθύνη σου και παίξε το λίγο διπλομάτης. Ζήτα συγγνώμη αν χρειαστεί, για το καλό του Παναθηναϊκού μας. Ο Κυργιάκος και ο Μπασινάς είναι Παναθηναϊκοί με καρδιά και πάθος. Αν δεν τους κλείσεις την πόρτα, ίσως να το σκεφτούν να ξαναφορέσουν την πράσινη φανέλα…

Ακόμα, υπάρχουν παίχτες που είναι μεταγγραφικοί στόχοι του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ, θα μπορούσαμε και εμείς να τους προσεγγίσουμε, είτε επειδή τους χρειαζόμαστε, είτε απλά για να μην τους πάρουν οι άλλοι. Έτσι φτιάχνεις ομάδα-αυτοκρατορία, παίρνοντας ότι καλό κυκλοφορεί και αυτομάτως στερώντας το από τον αντίπαλο…

Η χρονιά τελειώνει και δεν βλέπουμε φως στον ορίζοντα. Ο εμφύλιος συνεχίζεται και όσο υπάρχει εμφύλιος τόσο θα νοσεί η ομάδα. Πάρε πρωτοβουλία σαν αρχηγός ενός συλλόγου με εκατομμύρια κόσμο και κάτσε στο τραπέζι με τους οπαδούς, την ΠΕΚ και τον ερασιτέχνη. Αν έχεις δίκαιο απόδειξε τους το στο τραπέζι με συζήτηση. Μοναδικός σου στόχος, θα πρέπει να είναι το καλό της ομάδας…

Το καλοκαίρι του 2003 άρχισες την σταδιακή διάλυση μιας ομάδας που μεγαλουργούσε στην Ευρώπη. Από τότε η ομάδα έχει πάρει τον κατήφορο. Πάρε την απόφαση εδώ και τώρα. Ξεκίνα την νέα εποχή για τον Παναθηναϊκό μας. Κάνε ότι χρειάζεται με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του Παναθηναϊκού μας…

 

Mε μια ψύχραιμη ματιά

Τέλος η φετινή χρονιά για τον ΠΑΟ. Τι έφταιξε; Ο Πεσέιρο θα πουν πολλοί. Σαφώς έφταιξε, αλλά υπάρχουν πολλά που βασάνιζαν την ομάδα όλη τη χρονιά.

Οι 10 λόγοι που οδήγησαν στο φετινό ναυάγιο:

 

Θέλουμε ψιλό κόσκινο

Το πιο εύκολο πράγμα αυτή τη στιγμή είναι να διώξουμε τον Πεσέιρο. Και έτσι θα γίνει στο τέλος. Και για τη ρετσινιά με το Τεσέιρο που του κόλλησαν για τις τεσσάρες, αλλά και για να φταίξει εκείνος για την χρονιά που πήγε χαμένη. Λάθος, κατά τη γνώμη μου. Στα πρώτα λεπτά με τον ΟΦΗ, έχασαν οι παίκτες μας 4-5 ευκαιρίες πολύ κραυγαλέες. Τι να κάνει ο Πεσέιρο; Να μπει να παίξει ο ίδιος; Αν έστηνε την ομάδα λάθος, με τρόπο που να μην κάνει ευκαιρίες, να το καταλάβω. Όμως έκαναν ευκαιρίες. Το πρόβλημα είναι αλλού. Στους παίκτες μας οι οποίοι αρκετοί είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Πρέπει να ληφθούν δραστικά μέτρα. Πολλοί καιροσκοπιστές και ανίκανοι να μας αδειάζουν τη γωνιά. Τόσο τραγικό είναι να παραδεχτούμε ότι δεν κάνουν για να παίζουν στον Παναθηναϊκό;

 

Τα παιδιά, τα κτυπήσανε οι κακοί!!!

Και πήγε ο Μπάρμπα-Σωκράτης στου Ρέντη να δει τα παιδάκια. Και έκλαιγε το φαλακρό καημένο αγόρι των 45 χρόνων και των 1000 πρωκταθλημάτων. Μπαμπά, μας δείρανε! κάνε κάτι! Και ο Σωκράτης, σαν καλός μπαμπάς θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Θα εκβιάσει, θα φωνάξει, θα στήσει, θα γυρίσει την προσοχή αλλού, θα τάξει, θα κάνει παρασκήνιο και παράγκα. Αυτά που ξέρει σαν κανένας άλλος. Και ο στόχος είναι ένας. Στο τέλος της χρονιάς, τα παιδάκια του να είναι χαρούμενα και να κάνουν φιέστες ως διορισμένοι πρωκταθλητές που είναι…

Το καραφλό παιδάκι έκανε παράπονα διότι το άλλο συνομήλικο παιδάκι, ο Ριβάλντο του έριξε τέσσερις φάπες, και είπε ότι δεν γίνεται. Δεν το μπορεί διότι δεν δικαιούται να τρώει 4 φάπες το παιδί του Σωκράτη. Και ήθελε να κάνει ένσταση διότι εκτός από τα 4 που έφαγαν στη μάπα, έπρεπε να φαν κι άλλα. Και ο κακός διαιτητής δεν έδωσε 4-5 πέναλτι για να ισοφαρίσουν. Διότι το ένα που έδωσε το έχασαν.

Το μόνο που πρέπει να μείνει από αυτή την ιστορία είναι ότι ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ο γάβρος. Και τόσο μπορεί, αν παίζεται τίμια το πρωτάθλημα. Αλλά το χεράκι τους όμως το βάζουν και ότι δεν μπορούν να πάρουν στο γήπεδο, το παίρνουν έξω απ’ αυτό…